Marcel_bg.jpg

FotoBemoeizucht3De overheid bemoeit zich te veel met de burger. Dat vindt de Tilburgse hoogleraar Bestuurskunde Paul Frissen. Dat komt volgens hem doordat de samenleving altijd ingewikkelder is dan een overheid kan behappen. De overheid kan de ontwikkelingen alleen bijbenen door een stortvloed aan regelingen en regels te bedenken. Vooral om ons op te voeden en betere mensen van ons te maken. Juist die bemoeizucht maakt het ‘draagvlak’ voor dat beleid onder de burgers kleiner.



Mijn oudste zoon moest laatst op voor het theoriegedeelte van het rijexamen. Dat gaat anders dan in mijn tijd. Verkeersborden, lastige verkeerssituaties, andere verkeersdeelnemers, dat was het wel zo’n beetje. Ik moest leren rijden.

Dat is niet meer genoeg. Het CBR stelt namens de overheid andere eisen. Je leert hoe je bos- en bermbranden vermijdt, dat een personenauto moet zijn voorzien van ‘luchtbanden, waarvan de profieldiepte van de hoofdgroeven ten minste 1,6 millimeter bedraagt’ en een ‘goed werkend remsysteem, waarvan de voetrem op alle wielen werkt en een parkeerrem die op ten minste twee wielen werkt’.
Ook weet de examenkandidaat dat joyriding niet mag – ‘Het is verboden om zonder toestemming een motorvoertuig van een ander op de weg te gebruiken’ – en dat harde muziek in de auto de rust in de natuur verstoort.
Onze jongeren moeten niet alleen als chauffeur, maar ook als brandweerman, automonteur en bioloog de weg op.

Ik stel voor ook bij zwemles een theoriedeel op te nemen. Onze kleuters ondervragen we dan streng over de toegestane hoeveelheid chloor per liter water, de opwaartse druk op het zwemmende kinderlichaampje en wat de legionellabacterie voor kwaads aanricht. Je weet maar nooit.



Mijn zoon is geslaagd, dank u. Ik was als een baksteen gezakt. Mijn draagvlak zou te klein zijn geweest.