Marcel_bg.jpg

FotoSamsomMorgen wordt het kabinet Rutte II beëdigd. Vicepremier wordt niet PvdA-leider Diederik Samsom, maar zijn partijgenoot Lodewijk Asscher.

De kranten, van Volkskrant tot Telegraaf, reageerden vorige week vol ongeloof. Asscher? Wat moest Samsom met hem? Probleem was niet het geringe soortelijk gewicht van deze Amsterdamse wethouder; nee, hij had juist te veel talent, hij was te goed. Samsom had zijn grote concurrent naar Den Haag gehaald. Over vier jaar zou Asscher populairder kunnen zijn dan Samsom en hem van de troon stoten.



Sommige kranten hadden hun politieke misdaadjournalist ingezet, die in een paar CIA-scenario’s uit de doeken deed hoe de twee elkaar de komende jaren te lijf zouden gaan. In het ene scenario draaide Asscher Samsom de nek om. Het andere scenario beschreef hoe Samsom met een duivelse intrige Asscher buitenspel zette en hem voorgoed uitschakelde.

Pas na deze thrillerverhalen beschreven de kranten de talenten en behaalde resultaten van Asscher. Die waren dik in orde. Uit de beschrijving van Asschers persoonlijkheid steeg niet op dat hij een bloedhond en machtwellusteling is, die Samsom beentje zal lichten. Ook van ‘onverenigbaarheid van karakters’ leek geen sprake.

Het politieke denken is doorgedrongen tot de krantenkolommen. De kranten zullen wel stellen dat deze verhalen zijn aangereikt door ‘betrouwbare politieke bronnen die anoniem willen blijven’. En dat het te mooi is deze speculaties te laten passeren.

Ik verbaas me over dit eenzijdige perspectief. Nergens las ik dat Samsom zich met de keuze voor Asscher een goed leider heeft getoond. Iemand die de problemen wil aanpakken en dat met de beste mensen wil doen. En die niet bang is voor zijn hachje. Samsom heeft zelfvertrouwen en laat dat met deze keuze zien.



Vier jaar geleden had Obama ook zelfvertrouwen en wilde de VS beter maken. Hij koos geen paladijnen, vazallen en jaknikkers in zijn regering. Zo benoemde hij Hillary Clinton als minister van Buitenlandse Zaken, zijn grote rivale in de Democratische voorverkiezing en erkend sterke persoonlijkheid.

Een echte leider omringt zich met sterke mensen, geeft hun de ruimte, spreekt hun talenten aan, stelt zich open voor tegendraadse opvattingen, in het besef dat zijn afscheid ooit komt. Een zwakke leider wil zijn afscheid zolang mogelijk uitstellen.

Misschien dat Volkskrant en Telegraaf lachen om zoveel naïviteit. En blijven zij geloven in een mogelijke moord op koning of kroonprins. 
Ik ga ervan uit dat Samsom alleen maar de juiste mensen heeft willen kiezen.